Чыгуначная элегія

(Вершаваны каментарый да фотаздымкаў. Магчыма, гэта новы жанр — фотаздымак з паэтычным каментарыем; падрабязнасці — ва ўступе да верша пра шэршня.)

Станцыя Талачын. 30.07.2025, 17.17. Адзін цягнік пойдзе на Мінск, другі — на Віцебск.

* * *

Два цягнікі, два цягнікі,
Адзін — такі, другі — такі,
У супрацьлеглыя бакі
Чакаюць старту.
Адзін — туды, другі — туды.
Вядуць іх рэйкі, правады.
Так было ўчора і заўжды
І будзе заўтра.

«Ізноў сустрэнуцца, ці не?» —
Са смуткам думаецца мне.
Дзень адыходзіць, ноч міне...
Я невясёлы.
Нябёсы плачуць на зямлю.
Іду ў вакзал — білет куплю
І засумую-задрамлю
Пад грукат колаў.

© Сяргей Абрамовіч, 2025

Слухаць верш у маім выкананні: